**TABU NA ODWRÓT. Krótka historia dziwnej ewolucji słabości 1945-2020** *Limitowana edycja samego siebie powinna być najlepszą wersją, a nie najsprytniej upozorowaną wadą.* ### I. 1945-1960: Czas prawdziwych ran Po wojnie tabu nie istniało, bo nie musiało. Kalectwo było wszędzie. Brak nogi, ręki, twarz poparzona fosforem, gruźlica, tyfus. To nie był temat do rozmowy, to był krajobraz. Społeczeństwo, zwłaszcza w Polsce, nie czciło kalekich, ale ich rozumiało. Renta inwalidzka była świętością. Pomoc sąsiedzka - oczywistością. Wstydem było nie pomóc, a nie być słabym. Słabość była autentyczna i nikt nie musiał jej udowadniać. I właśnie wtedy zasiano pierwsze ziarno przyszłej patologii. Państwo, najpierw II RP po I wojnie, potem PRL po II wojnie, zaczęło systematyzować współczucie. Dało mu numer - grupę inwalidzką, kategorię, zasiłek. Współczucie stało się walutą. A każda waluta wywołuje chęć jej fałszowania. ### II. 1960-1990: Wielka Symulacja To jest moment zwrotny, o którym nie wol...